Opowiadania erotyczne :: Park - wspomnienie 7

Parki publiczne mają w sobie tą magię że chętnie w nich przesiaduję, ale zarówno Ja tak jak i inni panowie o których w swoich wspomnieniach już wspominałam. Panowie którzy uwielbiają kręcić się w płąszczach i wyskakiwać ze swoimi kutasikami na przyapdkowych przechodniów. Tzw ekshibicjonizm, już kilka lat temu był mocno popularny, a teraz ? Teraz to dopiero się dzieje. Cała sprawa miała miejsce gdy pomieszkiwałam w Krakowie ;)

Kolejny ciepły dzień spowodował że postanowiłąm pospacerować po parku znajdującego się na obrzeżach miasta. Oddalony był od mojego obecnego miejsca powiedzmy zamieszkania i pracy ( o tym kiedy indziej może ) o jakies 20 minut drogi spacerkiem. Fajna pogoda, ciepłe promienie więc to normalne że człowiek wychodzi z domu. Spodenki, bluzka, japonki i ruszyłam. Nie sądziłam że spotkam kogokolwiek więc nawet nie myślałam o staniku, bo w sumie planowałam znaleźć jakieś odludne miejsce i zażyć troszkę słoneczka w sposób przynajmniej topless.

Pół godziny później dotarłąm na obrzeża tego miejsca, i zaczełam spacerować rozmyślając. Rzeczywiście ludzi nie było za wiele, więc nawet jeśli chciałam pochwalić się komuś moim seksownyms trojem to nikogo nie było. Spacerowałam tak rozmyślając o mojej sytuacji i życiu, że nawet nie zauważyłam jak przede mną pojawił się pan w płaszczu. Powoli szedł w moją stronę. Widziałam spodnie więc nie zarejstrowałam że może to byc kolejny Pan pragnący przygody, aczkolwiek miałam to gdzieś. Dopiero gdy stanął przedemną sytuacja się rozwiązała. Jednym ruchem rozchylił swój płaszcz, i zobaczyłam te " spodnie" które był prostymi nogawicami przypiętymi tak żeby nie wzbudzały podejrzeń. Nie był ani dobrze zbudowany ani bardzo źle i prawdopodobnie dlatego zdecydował się na tą akcję. W chwili gdy stał z kutasem an wierzchu zobaczyłam jego penisa który był no cóż mały, na oko 10 cm, cienki, chudy, krótki. Nawet we wzwodzie. Kiedy to zobaczyłam zamiast odwrócić się i odejść, moja reakcja była kompletnie odmienna.

W tamtej chwili wybuchnęłam śmiechem, na cały głos, jak tlyko mogłam najbardziej. Stałam przed nim i śmiałam się patrząc na obecną sytuację. Rozumiem gdy ktoś przyjemny dla oka to robi, to można popsocić jak innymi razy, ale TO ? To było przegięcie. Po 10 minutach zaczęłam do tego komentować słowami " hej malutku " co spowodowało że stał się dosłownie mikroskopijny, a pan widocznie się speszył. Smiałam się chyba z 15 minut i dopiero potem powoli się zaczęłam uspokajać.

Gdy dotarł do mnie absurd całej tej sytuacji i zobaczyłąm jak stoi speszony, nagi przede mną i nie wie co ze sobą zrobić postanowiłam na zaledwie chwilę być miła.

- Dobra skoro już mamy powitanie za sobą, to dam Ci kilka minut na dokończenie tego po co przyszedłeś.

Nie czekając na odpowiedź zdjęłam bluzkę i dodałam.

- Masz trzy minuty na dokończenie, tam na podłogę, i możesz się pobawić, jeśli nie zdążysz wzywam policję.

Powiedziałam to stanowczym tonem i teraz zobaczyłam zdziwienie na jego twarzy ale zaczał dotykać powoli moich piersi, pieścić sutki, a po chwili jedną ręką ponownie zaczął się masturbować i po minucie zobaczyłam jak zaledwie kilka kropelek ląduje na podłodze.

Po wszystkim bez słowa minełam go i poszłam dalej ciągle trzymając bluzkę w ręce ponieważ kierowałąm się mi już do znanego miejsca.
60%
7614
Dodał AgaG 16.02.2017 11:30
Zagłosuj

Komentarze (0)
Aby dodać komentarz musisz być zalogowany.

Podobne opowiadania

Moja gosposia Basia. Sezon na truskawki.

Od naszego pierwszego bzykania minął już jakiś czas, ale w każdą sobotę kiedy Basia przychodziła sprzątać, zanim zaczynała pracę, to najpierw uprawialiśmy sex, lubimy eksperymentować, więc robiliśmy to w różnych pozycjach i konfiguracjach, spełniając nasze fantazje. Dziś Basia przyniosła truskawki które kupiła po drodze, wyspała je na półmisek i postawiła w pokoju na stole, jak tam kutasek na dziś? gotów? pewnie cieszy się na ruchanko, powiedziała z uśmiechem, rozbierając... Przeczytaj więcej...

Las to za mało Cz.1 - wspomnienie 19

Mimo Mojego charakteru bardzo lubię samotne długie spacery. Pozwala mi to odpłynąć myślami i porozmyślać o wielu różnych sprawach i nie tylko. Tak też było tym razem, w ciepły sierpniowy dzień. Wychodząc z domu założyłam tylko zwiewną sukienkę. Jeśli o 15 jest 29 stopni w cieniu to znak że lato nie da tak łątwo za wygraną. Wygodne buty i jasna niebieska sukienka na ramiączkach odsłaniająca kollana. Ciepłe powiewy wiatru wciskające się pod nią dawały mi bardzo przyjemne... Przeczytaj więcej...

Zalety niewidzialności

Od zawsze byłem niewidzialny. Nie w sensie zagubionego, wyśmiewanego przez wszystkich nastolatka decydującego się koniec końców na jakieś desperackie zakończenie swojego życia - naprawdę niewidzialny, przeźroczysty, tak jak duch! Jedyną różnicą była moja materialna postać, nikt nie mógł mnie zobaczyć, jednak każdy mógł dotknąć. Zazwyczaj sprawiało mi to same problemy, jednak nie w tej historii ;) Mieszkam w ogromnym domu na przedmieściach, dla wielu sąsiadów jest to... Przeczytaj więcej...